Bredense dorpskerk opnieuw in gebruik

Op zondag 14 oktober werd de Bredense Sint-Rikierskerk weer in gebruik genomen. Om 11 u. konden de parochianen er voor het eerst sinds een tijdje weer de gebruikelijke zondagsmis bijwonen. Na de viering werden ze getrakteerd op een glaasje.

Het gebouw bleef enkele weken gesloten om reden van de volledige herschildering van de kerk binnenin. Die werken zijn nu klaar en het resultaat is bijzonder geslaagd. De grondkleur is wit. Dat verhoogt nog de helderheid van de kerk en het ruimtegevoel. Bovendien komen het prachtige 18e en 19e eeuwse meubilair, de kleurrijke moderne glasramen, de recent nog gerestaureerde schilderijen en de zwarte bevloering nog beter uit de verf. De schilderwerken werden uitgevoerd door de bvba Schilderwerken Decruy G. uit Izegem. Ze vormden het sluitstuk van de grote onderhoudswerken die in drie fasen gebeurden vanaf 2013. Voor de vorige twee fasen tekenden resp. de bvba Aanneming Seynhaeve uit Hooglede-Gits en de bvba Aquastra uit Lauwe. De kerkraad stelde Inghelbrecht W. Architect bvba uit Oostende aan als ontwerper voor het geheel.

In de vorige twee fasen kreeg de kerk al een nieuwe uitstraling. Alle buitengevels ondergingen een grondige reiniging  en een extra bescherming tegen mosvorming en opstijgend vocht. Het houtwerk werd hersteld of vervangen en geschilderd. Losliggende dakleien werden vastgezet en zinkwerk vervangen waar nodig. Binnen in de kerk werd het koorgedeelte uitgebreid en het altaar meer naar voren gebracht, kapotte vloertegels werden vervangen, enzovoort.

Het Vlaams Gewest verleende een subsidie van 30%. Voor de overige 70% stonden het gemeentebestuur en de kerkfabriek in. In het totaal kostten de werken om en bij de 540.000 euro. Een niet gering bedrag, maar de dorpskerk is dan ook een waardevol bouwkundig en kunsthistorisch erfgoed dat echt de moeite waard is om te koesteren en te bewaren. 
Meer info: Gilbert Vanleenhove – 0471 77 97 78

Hierbij nog enkele foto’s van de nieuwe look van de kerk.

24 uur Wakker voor Vrede

VREDE MAAK JE SAMEN, SAMEN MAAK JE VREDE

Langemark was vier jaar lang het decor van de eerste Wereldoorlog. In de fameuze Ieperboog of Ypres Salient werden maar liefst vijf bloedige veldslagen uitgevochten. Hier hebben legers een onmenselijke strijd gevoerd met het offer van ontelbare mensenlevens als gevolg: altijd iemands vader, altijd iemands kind. Langemark zelf werd tijdens de oorlog volledig verwoest. Op de plaats van de Sint-Pauluskerk bleef enkel een hoge puinhoop Vandaag wil datzelfde Langemark een baken van vrede zijn en een oord van gedenken.

Vredeswakes
Niet toevallig was de Sint-Pauluskerk gedurende vier jaar de verzamelplaats voor de 12 vredeswakes. Deze brachten mensen samen rond één doel: wakker blijven voor vrede en vooral voor alles wat vandaag vrede in de weg staat. De prelude in november 2013 deed al vermoeden dat ze een snaar geraakt hadden. Stilstaan bij wat vandaag vrede in de weg staat, ons laten uitdagen om zelf de eerste stap te zetten en zo eer te betuigen aan die honderdduizenden slachtoffers van de Groote Oorlog: het bleek een gewettigde, zelfs noodzakelijke bijdrage aan het herdenken. Vier jaar lang werden belangrijke thema’s op de agenda geplaatst. Vier jaar lang werden mensen opgeroepen om wakker te blijven voor vrede.

Slothappening
Op zaterdag 3 en zondag 4 november wordt het centrum van Langemark een waar vredesdorp. 24 uur Wakker voor Vrede wil tijdens dit weekend inspireren om ook na 2018 wakker te blijven voor vrede. Tijdens dit weekend wordt een waaier aan activiteiten aangeboden: huiskamergesprekken, een concert, een Nacht van Vrede, ateliers en een vredeswake. Je ontmoet er tal van kunstenaars van vrede uit binnen- en buitenland. Ze getuigen van hun engagement dat laat zien hoe iedereen het verschil kan maken – hoe klein dat ook mag zijn.

Programma
Op zaterdag kun je tussen 17 en 19 uur in 26 huiskamers in Langemark-Poelkapelle deelnemen aan een uniek en inspirerend gesprek met vredeskunstenaars zoals Reginald Moreels, abt Manu Van Hecke of zuster Jeanne Devos. Tijdens het concert ‘The Sound Of Peace’ om 20.30 uur ontdek je hoe vrede kan klinken. De Nacht van Vrede is een nacht als geen ander. Het vraagt een bijzonder engagement om er bij te zijn, maar het wordt een intense belevenis om nooit meer te vergeten. Het vindt plaats nabij de Duitse begraafplaats en het vredesmonument. Om 22 uur worden de vredesvuren aangestoken. We beluisteren de dromen van mensen van alle leeftijden en diverse achtergrond. Enkele solidariteitskoren zorgen voor een muzikaal intermezzo. Om 4 uur houden de monniken van West-Vleteren een nachtwake onder de sterrenhemel. Psalmen, lezingen en stilte wisselen elkaar af.

Op zondag kun je vanaf 7 uur aanschuiven voor een (h)eerlijk ontbijt. Tussen 10.30 en 12.30 uur zijn een 15-tal ateliers gepland. Je kan kiezen tussen doe- en belevingsateliers of verdiepende ateliers. Om 10.30 uur nodigt de plaatselijke geloofsgemeenschap iedereen uit om eucharistie te vieren onder de noemer ‘Vrede: het eerste geluk van de mens’.

Slotstuk
Het hoogtepunt van ’24 uur Wakker voor Vrede’ is de vredeswake op zondagnamiddag om 15 uur. Hoe blijven we ook na 2018 wakker voor vrede? We versterken de verbondenheid tussen zoveel mensen, waar ook ter wereld, die de overtuiging delen dat vrede een haalbare droom is. Ook nu weer komen een aantal bevlogen vredeskunstenaars getuigen. Het solidariteitskoor Wosh mag dit weekend op indrukwekkende wijze afsluiten. De vredeswake vindt zoals gewoonlijk plaats in de Sint-Pauluskerk. Zorg dat je vroeg genoeg aanwezig bent…

Wakker blijven…

100 jaar na ’14-’18 kunnen we ons afvragen hoe het vandaag staat met de vrede in de wereld. En dan zien we als snel dat er nog heel veel te doen is, dat zoveel kleine en grote obstakels vrede in de weg staan. Ook na deze 24 uur moeten we wakker blijven voor alles wat een duurzame vrede in de weg staat.

Welkom
Iedereen is welkom die om vrede bekommerd is, welke ook haar of zijn achtergrond of overtuiging is.
24 uur Wakker voor Vrede is een grotendeels GRATIS evenement. Voor de Nacht van Vrede en de vredeswake hoef je niet vooraf in te schrijven. Doe dit wel als je de huiskamergesprekken, het concert, het vredesontbijt, de ateliers of het (h)eerlijk buffet wil bijwonen via www.wakkervoorvrede.be

Wie meer info wil over deze ’24 uur Wakker voor Vrede’ of op zondag mee wil naar Langemark, mag mij altijd contacteren (059 23 68 06 of decaproen@hotmail.com)
Johan Vervaeke, parochieassistent

Vredeswake met koor Matondo uit Oostende (c) Vredeswake
Vredesmonument Langemark (c) HLN.be

Startviering in VBS De Dorpslinde

Alle leerlingen waren verzameld op de speelplaats voor een bijzondere viering © Dorpslinde

Aan de vooravond van Werelddierendag, de herdenkingsdag van de H. Franciscus, werden de kinderen van de Dorpslinde uitgenodigd om hun huisdier mee te brengen naar de schoolviering. Deze ging door op de banken van de speelplaats. De zon was van de partij en de wind liet zich af en toe voelen, en de kinderen genoten samen met de leerkrachten van de gezellige sfeer. Samen met priester Nikolaas en zijn gitaar werd er veel gezongen, maar ook gebeden. We luisterden naar Jezus die de dieren als voorbeeld nam om je geen zorgen te maken. En ook het verhaal van Franciscus en de wolf van Gubbio werd verteld. Op het einde kwamen de kleuters erbij om de zegening mee te maken. Er waren honden, een poes en de schoolkippen waren ook van de partij. Met hun voornaam werden de honden aangesproken en kregen ze een kruisje met gewijd water. Zo kwam een einde aan een bijzondere viering.

Ook voor de schoolkippen was het een gezegend moment © Dorpslinde

Samana Bredene viert dag van de chronisch zieke mensen

Op zondag 7 oktober vierde Samana voor de 35e keer de Dag van de chronisch zieke mensen. Dit keer niet op de tweede zondag van oktober, maar op de eerste, wegens de verkiezingen op 14 oktober. De zieken, met hun begeleiders erbij waren met 85 personen aanwezig. De viering begon om 11 u. in de parochiezaal Cappelrie op het dorp met een eucharistieviering. Dit keer was de mis niet in de St.-Rikierskerk, omdat die gesloten was wegens onderhoudswerken. Priester Dirk Spanhove ging voor in de viering, bijgestaan door mede-priester Nicolaas Vanneste. Zeven van de bestuursleden, zes vrouwen en één man, zorgden voor de lezingen en vormden ook een ondersteunend koortje.

Lekker eten

Na de eucharistieviering hoefden we dit keer we niet van de kerk naar de zaal te lopen, we zaten er al in. Gemakkelijk zeg! Er was eerst een aperitief met hapjes, daarna een lekker soepje met broccoli-roosjes en als hoofdschotel: kalkoenfilet met champignonsaus, groentjes en gratin dauphinois. Als dessert volgde nog koffie en taart. Traiteur Marc Standaert uit Ichtegem had weer eens zijn best gedaan. En voor dat dessert kwamen nog 13 nieuwelingen opdagen die niet alleen van het dessert wilden genieten maar ook van de komende ontspanning.

Ontspanning ! Wacht even…het busje komt zo…

Tegen 16 u. was alles opgegeten en het Busje kwam zo… en daarop zaten de Alfredo’s. Freddy en Martin, Freddy bediende de synthesizer waarop hij heel wat leuke liedjes speelde. Martin zorgde voor de grappen. Hij speelde heel vlot op een alt-saxofoon, liep verkleed rond tussen de mensen als Turk, als Schot met een streepjes rok en zorgde voor allerlei grappen. Er was zelfs een optreden van Dirk Declerck. Na de pauze ging het optreden verder en op het laatst kwamen nog een zestal topsterren op het podium, dit keer drie mannen en drie vrouwen, waaronder voorzitster Cecile. Na een uurtje was er pauze en tegen iets voor 18 u. waren ze klaar. Dirk Declerck nam het slotwoord en wenste iedereen een goede thuiskomst. Bedankt voorzitster Cecile en de vele medewerkers van Samana voor jullie inzet om de chronisch zieken een leuke namiddag te bezorgen.
(Karel Fischer)

Chiro Sas en vzw Sjoeboe vallen in de prijzen!

Begin 2015 lanceerde Dienstenbedrijf BOD een eigen Fonds Jacky Maes, dit als een blijvende hulde aan de in 2014 overleden Jacky Maes die sinds de oprichting van het bedrijf voorzitter was van de raad van bestuur. Met dit Fonds engageert het dienstenchequebedrijf zich om jaarlijks 10.000 EUR vrij te maken ter ondersteuning van kleinschalige lokale sociale projecten. Op zondag 30 september werden twee cheques overhandigd aan verenigingen die onderdak vinden op De Caproen. Chiro Sas kreeg 4.000 euro voor hun werking met kinderen en jongeren uit de buurt en de kersverse vzw Sjoeboe werd bedacht met 750 euro voor de organisatie van kleuterkampen in het parochiaal centrum tijdens de vakantieperiodes. Respectievelijk Dylan Gryson en Kevin Flander namen de cheques in ontvangst uit handen van Ignace Dereeper, ere-burgemeester van Oudenburg en voorzitter van BOD. In zijn speech prees burgemeester Steve Vandenberghe beide verenigingen omdat zij in hun werking ook kansen bieden aan kinderen uit kansarme gezinnen. Achteraf was het smullen van een lekker ijsje en genieten van een geurende koffie onder een stralend zonnetje.

Samenkomst buurtwerking Sint-Jozef Bredene-Sas

Op zaterdagnamiddag 29 september werden de buurtwerkers van de parochie Sint-Jozef in De Caproen vergast op koffie en taart. Deze lieve mensen zorgen ervoor dat er bij blije en droevige momenten in het leven een kaartje terechtkomt in de brievenbus bij de mensen in hun buurt. Ook zij die nieuw in de wijk komen wonen, mogen rekenen op een ‘welkom’ vanwege de parochie. Dit lovenswaardige initiatief, nu onder impuls van Marleen Tuerlinckx, werd decennia geleden in het leven geroepen door de toenmalige parochieraad. Ook vandaag engageren een twintigtal personen zich verder hiervoor en nemen deze taak ter harte. Een ‘dikke merci’ was hier dan ook nog eens op z’n plaats.

Mensen die zich willen engageren in de buurtwerking kunnen best contact opnemen met Marleen Tuerlinckx (0495 44 31 21 of tuerlinckxm@live.be)

Treinritje met Samana Bredene

Op donderdag 27 september stonden 82 reislustige langdurig zieken en hun begeleiders klaar voor een treinritje door de regio. Er was een toeristentreintje voorzien en voor wie minder goed te been was, een bus met lift voor de rolstoelgebruikers. 29 hadden er gekozen voor de bus en 53 vonden het leuker op het treintje. Er waren twee opstapplaatsen, één aan de CM in de Duinenstraat en één aan de Caproen op het Sas. En om 14 u. vertrokken we naar Middelkerke.

Bezoek aan het Woonzorgcentrum Haerlebout in Middelkerke

We kwamen eerst terecht in het cafétaria waar we koffie of thee en een flink stuk taart aangeboden kregen. Daarna gingen we het rusthuis bezoeken. Haerlebout was ooit een ommuurde Karolingische hoeve die reeds bestond in de negende eeuw. De Hoeve bood onderdak en bescherming aan al wie binnen de muren verbleef. Het huidige zorgcentrum Haerlebout, is een initiatief van CM Oostende, en is gelegen in de Duinenweg 390 te Middelkerke. Dit wooncomplex omvat woonzorgkamers, zorgflats en assistentiewoningen. We werden verdeeld in vier groepen en konden onder begeleiding van medewerkers van het centrum een bezoek brengen aan het instituut. Er waren 45 woonzorgkamers, 22 assistentiewoningen voor alleenstaanden en koppels en 10 zorgflats voor alleenstaande of voor koppels. De prijzen variëren van 61 euro voor woonzorgkamers, zorgflats kosten 86 euro en assistentiewoningen 36 euro. Telkens per dag. Het was kinesiste Roos die onze groep begeleidde  en alles heel nauwkeurig uitlegde. Het woonzorgcentrum opende voor het eerst zijn deuren op 1 juli 2013.

Op naar Groeneveld in Oostende

Rond 17.15 u. verlieten we Haerlebout en trokken we naar restaurant “Groeneveld” in Oostende. We werden er verwacht om 18 u. Omdat we niet te vroeg zouden arriveren gaf de buschauffeur ons nog een rondritje cadeau. We reden via Leffinge langs het kanaal naar Oudenburg en via Stene naar Oostende. Mooie rit! Met het treintje namen ze een korter omweggetje. We arriveerden in Groeneveld om precies 18 u. We kregen er als avondmaal vier flinke boterhammen met groenten en boerenham.Het smaakte heerlijk. Voor sommigen was het iets te veel. Geen nood! Boterhammetjes, ham en boter in een zakje of servetje en er was weer brood voor morgenvroeg. Het was een leuke dag geweest, We danken Cecile en haar medewerkers voor hun inzet en we kijken al uit naar volgende jaar. Iets over achten waren we weer in Bredene. 
(Karel Fischer)

Fred Mannaerts, actief in de Wereldwinkel

In Waregem geboren in 1946, na 3 jaar naar Vichte verhuisd, dan na 3 jaar naar Tielt, waar we 6 jaar bleven, vervolgens naar Kapellen bij Antwerpen, waar mijn ouders bleven wonen. Een groot deel van het gezin – ik heb 3 zussen en 4 broers, leeft nog steeds in Kapellen of omstreken.

In Tielt had ik mijn lager onderwijs, in Don Bosco Hechtel het middelbaar, in Don Bosco Groot Bijgaarden noviciaat en filosofie, in Burundi 2jaar en en half mijn ‘probatie’: een loopbaan als salesiaan werd uitgeprobeerd in de school te Ngozi, wat na 2,5 jaar zag ik salesiaan zijn niet als mijn toekomst.

Als jongere was ik actief in de Chiro, mijn oudste broer had in Kapellen de Chiro mee opgestart, samen met de familie Beersmans eveneens uit Kapellen. Zolang als er een Beersmans – Mannaerts was, was die in de Chiro die een tiental jaren redelijk bloeide. Daarnaast was ik tijdens de vakantiemaanden actief op de speelpleinen van Antwerpen, Schoten, waar ik 6 jaar trouw met mijn acties heb bijgestaan.

Als jongere nam ik eveneens deel aan het jongerenblad van Broederlijk Delen, de oplage van Kapellen en omstreken, nam eveneens een groot deel van de jongeren missen voor mijn rekening, werd ingeschakeld in de vormsel catechese.

Als hobby had ik voornamelijk het onderhoud van vaders bos, bomen werden  gekapt, gezaagd, opgestapeld, alles met de hand, soms werden broers gevraagd voor een helpende hand wanneer de bomen werden neergehaald, echter steeds dode bomen. Daarnaast had ik ook de handbal ontdekt en liep mee met Korfbalclub Kapellen.

In 1977 trad ik in het huwelijk met Anne Depreter, lerares, in 1978 werd onze zoon Stefaan geboren, in 1980 betrokken we ons eerste huis Hoevenen. In 1991 stierf mijn vrouwtje aan borstkanker, in 1996 trouwde ik met Marie-Jeanne Delanote, die ik zomaar tegenkwam in Antwerpen, Groenplaats, tijdens de warme dagen van juli 1995.

Mijn inkomsten kreeg ik van de Kredietbank, die me op allerlei plaatsen te werk stelde, in kantoren en hoofdgebouw, in Antwerpen en Brussel. Op 57 jarige leeftijd vond ik, steeds maar naar Brussel treinen, genoeg voor mij, en vroeg eerst 80% loopbaan aan, vervolgens vervroegd pensioen op 58 jaar. Mijn vrije tijd werd vlug ingevuld: ik kon onmiddellijk aan de slag in de Madonna, huis van de Ark waar mijn 2e echtgenote mee begonnen was in 1974 en toen – 2004 – reeds 4 huizen mee geopend in Boechout, Mortsel en Brugge.

Samen met mijn echtgenote trok ik ook naar het technisch onderwijs, leerde er als een echte timmerman hoe ik met mijn handen kon werken en maakte er een echte werkbank, die nog steeds bij mijn zoon Stefaan staat.

Samen ook met mijn echtgenote trokken wij één dag van de week ons landje rond, zowel in het zuiden, oosten als het westen, op zoek naar een stukje betaalbare grond, om er ons huisje te bouwen. Na zeker een half jaar zoeken vonden we in Westvleteren een stukje grond, achter de tuin waar mijn echtgenote vroeger speelde, een verkaveling van 26 huizen, waar onze spaarcenten konden besteed worden! Ondertussen was ikzelf reeds bezig met het uitzoeken welke bouwwijze we zouden toepassen, hoe we alles zouden aanpakken, voorstellen nakijken en mee gaan helpen om een gebouw mee op te richten, we wilden eigenlijk een volledig natuurvriendelijke gebouw waar na verloop van tijd de bomen als vanzelf het ingestorte gebouw konden overnemen.

In 2007 kwamen we in Vleteren wonen, we vonden er direct onze thuis, en de Vleterenaars evenzo. De kozijn van mijn echtgenote, onze buur, kwam er al gouw achter dat ik nogal wat met de computer had uitgespookt op de KBC, en vroeg of ik dat ook in Westvleteren wou doen. Er was een plaatsje vrij als penningmeester in de kerkfabriek, en dat bleef ik tot mijn afscheid van Westvleteren. Ons moeder, die eveneens meekwam naar Westvleteren, kreeg goed bezoek van OKRA leden, zowel leden als de secretaresse van OKRA. Zij vroeg me terloops of ik met de computer kon werken, of dat niet lastig was, of ik het briefje van de afdeling kon printen en dan gaan kopiëren… Van het één kwam het ander, na één jaar zat ik mee aan de vergadertafel van het OKRA bestuur, na 2 jaar was ik secretaris, na 3 jaar penningmeester. Marier-Jaenne trok begin 2015 naar Oostende voor een tekencursus overdag, en kwam tevreden thuis, ze had een unieke plaats gevonden om te gaan kijken en eventueel te wonen. Kijken kost niets, was mijn gedacht, de volgende maal dat Marie-Jeanne naar Oostende trok, ging ik mee, vond dat ze gelijk had, maar misschien binnen 10 jaar. Op een appartement? In gans mijn leven heb ik 2 jaar op een appartement doorgebracht, goed voor later, nu zag ik toch liever een huis om in te leven. Marie-Jeanne gaf niet op, bleef zoeken, het 3de huis dat ze had gevonden beviel ons uitstekend, dat hebben we dan ook gekocht begin 2016.

Alhoewel we eveneens in Diksmuide, Poperinge, Ieper, hadden kunnen wonen, verkozen we toch de kust, en Bredene, om zijn toch wel gekende rustige omgeving en ligging, die we dan ook uitermate goed gevonden hebben.

Reeds in Hoevenen was de Wereldwinkel me gekend, zowel als vormsel catechist, als uit mijn interesse voor de goede koffie die er te vinden was. Stefaan wist ook die weg te vinden: in 2002 trad hij op met Oxfam Wereldwinkel in Stabroek, was er eveneens op zaterdag, hij werd “wijs”. De koffie, die we nu in de Colruyt haalden, was nog steeds dezelfde als deze die we in Stabroek, Ekeren, Lier gingen halen in de Wereldwinkel.  Plots vonden we geen koffie meer in de Colruyt in Bredene, ik ging op zoek en vond, in het Parochieblad, dat er een Wereldwinkel was, in Oostende. Na een kort bezoek en aankoop van onze goede koffie, stelde ik de vraag om vrijwilliger, die grif werd aangenomen, en sindsdien ben ik op donderdag de vaste vrijwilliger in de Vuurtoren wijk. Of ik nu hier of thuis in mijn boekje lees, maakt dat een verschil?

De Sociale Kruidenier startte in 2017 in Bredene dorp, vrijwilligers werden gevraagd voor kennismaking en nadien voor inzet. We werden vriendelijk onthaald, de inzet was voortreffelijk, we zijn nog steeds aan zet als en naast de kas. Het is gezellig om daar te kunnen optreden als persoon die de mensen die het niet al te breed hebben, te kunnen helpen, én die mensen aanvaarden ons. Als je vraagt welk groot verschil ik ervaar hier in Bredene en in het binnenland, dan zie ik zeker één groot verschil: de aandacht voor fietsers. Hoewel zeker die fietsvoorziening hier nog niet volledig is, doet zich toch steeds weer een voor fietsers voorzichtig voordeel uit. Auto’s stoppen voor fietsers, steeds weer, en of die fietsers nu voorrang hebben of niet, de fiets heeft voorrang. Dat moet ik nu nog steeds als een vriendelijke tegemoetkoming van vele automobilisten ervaren – sinds april van dit jaar trachten wij zonder auto te leven, wat ons tot nog toe goed lukt.

Een tweede verschilpuntje dat wij hier in Bredene opmerkten was de blijvende bereidheid vanuit de gemeente naar de inwoners toe, de vriendelijkheid die de gemeente ambtenaren, gemeentebestuur, burgervader naar zijn inwoners uitzenden. Ook als vrijwilliger in de Sociale Kruidenier viel me die uitermate gezellige toon steeds meer op, het is alsof hier elkeen voor de ander klaar staat, een klein verschil met wat ik in Antwerpen heb meegemaakt.

(Fred Mannaerts)

Startviering OLVO Vuurtorenwijk

Woensdag 26 september kwamen de kinderen en leerkrachten weer samen in onze kerk voor hun startviering. Dit jaar werken we rond een grote boom, die heel wat verhalen vertelt en proberen wij ook het verhaal van Jezus daar aan te verbinden. Met veel zang, een woordje door iedere leerkracht, gebeden en stilte mochten we blij terugkijken naar deze eerste viering. Dank aan de ganse school om deze zinvolle vieringen aan onze kinderen verder aan te bieden!

De slimste mens van de Opex

De winnaars, samen met organisatoren en jury

Op zaterdag 22 september was het weer verzamelen geblazen in zaal Vuurtoren voor de 9e editie van “De slimste mens van de Opex” georganiseerd door onze KWB. Paul Legein had weer voor een prachtige quiz gezorgd en een team van vrijwilligers verzameld, Fernand Willaert was weer hoofdsponsor en het bestuur van KWB zorgde voor de rest. Het werd een aangename avond met een volle zaal – er werd veel gelachen maar ook gestreden (sommigen gingen heel diep in het pijnigen van hun hersens…). Op het einde van de avond werden de 4 winnaars gehuldigd en ontvingen ze enkele mooie prijzen! En iedereen mocht naar huis met een heerlijk pakje eerlijke koffie van onze Oxfam-Wereldwinkel. Proficiat voor deze fijne avond en organisatie!