Kruisoplegging vormelingen St.-Rikier

Deze 13 jongeren krijgen op zondag 13 mei om 11.00 u. het vormsel toegediend door bisschop Lode Aerts: Dylan Barbaix, Aeneas Carlier, Zeüs Coopman, Zorion Coopman, Enya Declerck, Maxim De Zutter, Thibo Monteny, Lotte Timmerman, Sam Van Houtte, Dion Van Puymbrouck, Corneel Vanslembrouck, Aster Van Thomme, Lara Verleye

Op zondag 22 april zetten de 13 vormelingen van St.-Rikier een belangrijk stap in hun voorbereiding op het vormsel en kregen ze een kruisje opgelegd als teken van hun christen zijn. Bij het begin van de viering volgden zij ‘goede herder’ Nicolaas en kreeg hun kaarsje een plaats bij het speciaal voor de gelegenheid gemaakte kruis van Taizé. Want Jezus, de herder, was ons en deze jongeren tijdens de viering tot voorbeeld. Verbonden met God en met de mensen rondom hen, staan zij op een kruispunt in hun leven en moeten ze kiezen welke weg ze inslaan. Met hun kruisje worden ze blijvend herinnerd aan hun keuze voor Jezus. ‘Geef ons liefde, vreugde, vrede, vriendschap, hoop, kracht en geloof’ klonk het uit hun monden tijdens het verzoeningsmoment. Tijdens de eerste lezing vertelde Johan het relaas van de eerste christenen op zoek naar een symbool om hun geloof uit te drukken. De vis, het brood en de druivenrank haalden het net niet, maar wel het kruis, niet als symbool van mislukking maar als teken van overwinning en leven. Na het evangelie van de ‘Goede Herder’ werden de ouders en de vormelingen rond het altaar gevraagd. De kruisjes werden gezegend en na de belofte vanwege de jongeren om het kruisje met fierheid te dragen, Zijn spoor te volgen en zich als herders in te zetten voor elkaar mochten de ouders het kruisje om de hals hangen. Zo toonden de mama’s en papa’s dat zij hun kinderen willen voorgaan en begeleiden in het geloof. Gebeden werd er nadien voor alle ouders dat zij goede herders mogen zijn voor hun kinderen, en in het kader van roepingenzondag voor alle priesters en diakens en allen die tijd en energie stoppen in hun engagement voor de Kerk. Een moment van verbondenheid met alle vrienden van Jezus volgde nog bij het Onze Vader. Op het einde van de viering sprak een vormeling nog de wens uit om ‘blijvend vol te houden voor Jezus te kiezen, te luisteren als we geroepen worden en herder te zijn en zorg te dragen voor elkaar’.