Sint-Vincentius Bredene Duinen en Dorp

Het nieuwe bestuur van de koepel Oostende – Bredene

Na een tijdje in de kou te hebben gestaan betreffende de leveringen van droge voeding door de voedselbank, heeft de kring Bredene Dorp-Duinen zich kunnen aansluiten bij de nieuwe koepel Oostende. Deze koepel ontstond mede door tussenkomst van deken Wullepit om opnieuw in de stad een onderkomen te vinden om het voedsel te stockeren. Velen hebben zich hiervoor ingezet. Dank aan parochieassistent Johan om ons over deze mogelijkheid in te lichten. We sluiten graag aan bij de nieuwe koepel en we hopen op een vlotte samenwerking.

Afscheidsviering in de kerk van St.-Antonius

Afscheid van de 6e jaars

Er waren verschillende afscheidsmomenten maar met de parochie hebben we op woensdag 27 juni in een prachtige viering in de kerk elkaar ruimschoots kunnen bedanken. We namen ook afscheid van onze 6e jaars en zowel de parochie als de school hadden een verrassing voorzien voor directeur Piet. Ook de kleutertjes kwamen op het einde van de viering aansluiten. We kunnen alleen maar God bedanken voor zovele zalige momenten die wij, onze parochie en onze school samen mochten beleven. Dankjewel directeur Piet en Greet voor alles wat jullie betekend hebben voor jullie korps en voor zovele kinderen van de Vuurtorenwijk en omstreken!

Een bomvolle St.-Antoniuskerk nam afscheid van directeurs Piet en Greet
Een prachtig geschenk namens de school
Namens de parochie werd een mooi beeldje aangebracht voor directeur Piet
Gemeende dankwoorden

Directeurs Onze-Lieve-Vrouwecollege Vuurtorenwijk nemen afscheid

Het was al een tijdje geweten dat de beide (deeltijdse) directeurs van het College op de Vuurtorenwijk vanaf september een andere weg op zouden gaan. Kort voor het begin van de grote vakantie raakte bekend dat Stijn Vanassche, directeur in de Vrije Basisschool te Lombardsijde, vanaf september de leiding van de school op de Vuurtoren zou overnemen. Tijd dus voor een gesprekje met Piet Soete en Greet Aspeslagh.

Piet Soete

Toen Piet Soete in 2004 directeur werd op de Vuurtorenwijk kon hij al terugblikken op een gevarieerde carrière. Hij startte zijn onderwijsloopbaan in 1981 in het derde leerjaar in het Onze-Lieve-Vrouwecollege van de Aartshertoginnestraat. Daarna stond hij 10 jaar voor het bord in het eerste leerjaar , gevolgd door nog eens 10 jaar in het vierde leerjaar. In 2000 stapte hij tijdelijk uit het onderwijs. Niet om op zijn lauweren te gaan rusten.

Piet Soete: “Samen met Johan Verstreken richtte ik een productiehuis op waarmee we Hopla, een televisie-animatiereeks voor peuters, geproduceerd hebben. Ik heb daar de scenario’s geschreven voor alle 105 afleveringen en ook alle muziek gecomponeerd.”

Na een tweetal jaar begon de onderwijsmicrobe toch weer een beetje te kriebelen. Hij bleef halftijds werken voor het productiehuis en ging de andere helft aan de slag als pedagogisch-didactisch ICT-coördinator voor alle collegeschoIen. Dat bleef hij tot hij in 2004 aangesteld werd tot directeur op de Vuurtorenwijk.

Greet Aspeslagh

De carrière van Greet Aspeslagh verliep heel wat gelijkmatiger. Zij werd kleuterleidster op de Vuurtorenwijk op 1 september 1983 en ze bleef met de kleutertjes werken tot 2014. In die periode van ruim 30 jaar heeft ze niet minder dan vier directeurs ‘versleten’… tot ze in 2014 zelf halftijds directeur werd.

Greet Aspeslagh: “Het is nooit mijn bedoeling geweest om de directeursfunctie voltijds op mij te nemen. Nu Piet afscheid neemt van de school geef ik de fakkel door aan de nieuwe directeur die ook zijn uiterste best zal doen om met de beste zorgen de school te leiden.”

Twee halftijds werkende directeurs in een school, is dat niet vergelijkbaar met twee kapiteins op één schip? Is dat niet vragen om moeilijkheden?

Greet Aspeslagh: “Neen, zeker niet. Om te kunnen samenwerken in deze functie is eenzelfde visie en ingesteldheid nodig. Daaraan ontbrak het ons zeker niet. We hebben de voorbije 4 jaren in een ideale sfeer samengewerkt, met vertrouwen naar elkaar.”

Piet Soete bevestigt dat volmondig: “Vanaf dag één tot heden hebben Greet en ik echt goed samengewerkt. Ik ben Greet daar dan ook heeI dankbaar voor, zij was een schitterende coIIega-directeur.”

GEEN ZWART GAT

Op welke mooie herinneringen aan de voorbije jaren blikken zij graag: terug?

Greet Aspeslagh: “Het aanvaard worden door de collega’s, de mooie momenten met de mensen van het oudercomité, de jovialiteit van de ouders  de medewerking van heel wat mensen, al die ervaringen maken dat ik met veel dankbaarheid terugkijkt op de voorbije periode.”

Piet Soete: “Ik kijk met trots terug, niet zomaar op mijn loopbaan als directeur, maar wel op het voorrecht leiding gegeven te hebben aan een groep heerlijke, fantastische mensen. Ik draag hen echt heel hoog in het vaandel en diep in mijn hart. En wie ik zeker ook niet mag vergeten zijn Henk D’haenens, de voorzitter van het oudercomité, en pastoor Dirk. Gedurende de 14 jaar waarin ik directeur was op de Vuurtorenwijk betekenden al deze mensen een grote meerwaarde, niet alleen voor de school, maar vooral ook voor mezelf.”

En wat brengt nu de toekomst? Wacht hen het beruchte zwarte gat?

Greet Aspeslagh: “Beslist niet, ik ben immers nog niet aan pensioen toe. Ik hoop nog enkele jaren in een even goede sfeer in het College op de Vuurtoren te kunnen verder werken in een nieuwe functie. Vanaf volgend schooljaar neem ik de kleuterzorg voor mijn rekening. In mijn functie als directeur werkte ik immers, samen met het kleuterteam, een visie op zorg uit. Ik ben blij dat ik dit nu ook voor een stuk zal kunnen uitvoeren.”

Piet Soete: “Zwarte gat? Dat staat niet in mijn woordenboek! Ik ga ook nog niet met pensioen – ik heb nog een drietal jaren te gaan – maar stap straks nog in een nieuwe uitdaging. Dat houdt het leven uitdagend en boeiend. Trouwens, ik heb mij nog nooit verveeld. Ik ging bijna 30 jaar samen met mijn beste vriend Dirk Loncke rond met een goochelshow voor kinderen. Daarnaast was ik ook zes jaar publieksopwarmer bij de VRT en zong en speelde ik ook nog piano in enkele orkestjes. Vandaag is, naast mijn gezin, muziek nog steeds heel belangrijk in mijn leven. Zo zing ik in Septem Viri (een vocaal ensemble met 8 mannenstemmen), treed ik op met het muziektheater “Crème au beurre” en ben ik onlangs gestart met een tournee “In het spoor van Toon”, waarin ik samen met Bart Verhelle en Arnold Sercu een muzikale reis maak door het leven van Toon Hermans en zijn tijdgenoten.”

Verveling zal er dus voor geen van beiden bij zijn. 
(Leo Coulier)

Afscheid van zaalverantwoordelijke Henk D’haenens

Bij het begin van de zomervakantie nam de Sint-Antoniusparochie afscheid van Henk D’haenens als zaalverantwoordelijke. Na negen jaar onverdroten inzet vond hij het tijd om het roer aan anderen door te geven. Tijdens een receptie in “zijn” zaal Vuurtoren werd hem, namens de parochiale verenigingen, een geschenk aangeboden.

Henk D’haenens (bouwjaar 1970) groeide op in Ledeberg bij Gent. Daar liep hij ook school tot hij de volledige humaniora (afdeling Latijn-Wetenschappen) had afgewerkt. Daarop trok hij naar Sint-Lucas om er architectuur te gaan studeren. Na drie jaar staakte hij zijn studies en opteerde ervoor om, naar eigen zeggen, “van mijn hobby mijn beroep te maken”. Hij ging werken in een brasserie in De Haan waar hij eerder al enkele jaren ervaring had opgedaan als jobstudent. De Haan werd ook zijn nieuwe thuisbasis tot hij in 1998 op de Vuurtorenwijk kwam wonen. In 2011, na ruim 20 jaar horeca, was hij aan een nieuwe uitdaging toe. Hij legde examens af bij De Lijn en werd in februari 2012 als buschauffeur in dienst genomen. Hij begon op de stadslijnen in Oostende, maar zijn actieradius bestreek weldra de streeklijnen naar Brugge, Veurne en Diksmuide, terwijl hij ook de kusttram ging besturen.

Ondanks dat onregelmatige en drukke leven vond Henk nog de tijd om zich als vrijwilliger op de Sint-Antoniusparochie verdienstelijk te maken. In 2002 werd hij lid, en later zelfs voorzitter van het oudercomité van het OLV-college en ook voorzitter van de schoolraad. In 2009 werd hij ook verantwoordelijke voor de parochiale zalen (zaal Vuurtoren en zaal Centrum).

Van waar die inzet, vroegen wij hem.

Henk D’haenens: “De aard van het beestje zeker? Al van toen ik zelf nog op school zat, kon ik het niet laten. In de laatste twee jaren van de humaniora was ik voorzitter van de leerlingenraad. Wij overlegden toen met de directie en de leerkrachten over wat wel en wat niet kon binnen de schoolmuren. Het overleg stond in die dagen nog in zijn kinderschoenen, maar het sprak mij wel aan om daar mijn steentje toe bij te dragen.”

Met Henk als één van de drijvende krachten nam het oudercomité het hele jaar door een resem initiatieven: een onthaalkoffie voor de ouders op de eerste schooldag, de organisatie van het grootouderfeest van de kleutertjes in oktober, medewerking aan de kerstmusical en de kerstafsluiter in december, de kinderrommelmarkt in het voorjaar, de boekenbeurs, het tweejaarlijkse schoolfeest met een barbecue voor 500 man…

Door zijn inzet in het oudercomité kwam Henk vaak in contact met pastoor Dirk Spanhove en met de toenmalige zaalverantwoordelijken voor de parochiale zalen, Ronny en Maria Corveleyn-Lambregt. Toen deze laatsten het in juli 2009 wat kalmer aan wilden gaan doen, moest de pastoor op zoek naar een opvolger voor hen. Deze taak, in het verlengde van zijn horeca-verleden, sprak Henk wel aan zodat hij vanaf juli 2009 ook het zaalbeheer voor zijn rekening nam: alle reservaties voor zaal Vuurtoren en zaal Centrum, controle van de zalen na gebruik, planning van onderhoudswerken, opvolging van de drankvoorraad in de twee zalen en in het praatcafé… en tal van andere praktische beslommeringen waren van dan af zijn deel. In die 9 jaar werd heel wat gerealiseerd.

Henk D’haenens: “Samen met het zaalcomité hebben we getracht in de voorbije 9 jaar om zoveel mogelijk te verbeteren, zowel materieel als administratief. Met de beperkte middelen die we ter beschikking hadden, werden in de zaal toch veel zaken vernieuwd: tapinstallatie, flessenkoelers, gordijnen, keuken en afwaszone, dak bierkelder en doorgang Chiro. Op dit moment worden er nog schilderwerken uitgevoerd in de gang en aan de buitendeuren van zaal Vuurtoren. Op administratief vlak werd er gestart met een digitale agenda, een eigen emailadres en de opmaak van standaarddocumenten voor de bestelling van dranken, de facturatie, inventaris beschikbaar materiaal enzovoort. Graag had ik nog een vernieuwing van de toiletten zien gebeuren, maar dat is helaas niet meer gelukt. Dat is alleszins een uitdaging voor de nieuwe zaalcomitéleden en zaalverantwoordelijken.”

Hoe kijkt hij op die negen jaar als zaalverantwoordelijke terug, wilden wij weten.

Henk D’haenens: “Ik heb eigenlijk heel weinig nare herinneringen. Na al die jaren weet je wanneer je een onaangename verrassing kan verwachten en ben je daar al beter tegen gewapend. Dan heb ik het vooral over de gevolgen van noodweer maar evenzo over het “niet zo proper” achterlaten van de zaal of de gebruikte materialen. Veel mooie herinneringen wel, de goede samenwerking met pastoor Dirk en de leden van het zaalcomité. Ook de leuke reacties van gebruikers wanneer alles goed verlopen was. Ik heb genoten van het feit dat iedereen die ooit de zaal heeft gebruikt daar een aangename tijd heeft beleefd.”

Vandaar ook zijn raad aan zijn opvolgers: “Geniet van je eigen inzet voor de parochiale zaal en de leuke momenten die je daardoor aan anderen kan bezorgen.”

Deze periode op de Sint-Antoniusparochie is nu afgesloten.

Henk D’haenens: “Enige tijd terug ben ik weer in De Haan gaan wonen, een beetje mijn tweede geboorteplaats. Na 30 jaar vrijwilligerswerk en veel inzet en opoffering werd het inderdaad tijd om eens andere horizonten op te zoeken. Na het afstuderen van mijn kinderen op de lagere school en het afscheid van directeur Piet Soete vorig schooljaar leek mij de tijd rijp om ook een punt te zetten achter mijn taken als zaalverantwoordelijke. Maar samen met het zaalcomité doen we er alles aan om de goede werking van de zaal zeker verder te zetten met nieuw, jong en minder jong, vers bloed.”

Op de vraag hoe hij dit alles gedaan kreeg, antwoordt hij laconiek: “Een mens verliest meer tijd met niets doen dan met veel te doen”. En hij blijft zijn eigen positieve zelf met zijn slotwoorden: “Daarbij kon ik altijd rekenen op mijn pa voor de ontvangst van sleutels, het wegbrengen van materiaal naar het containerpark, de controle op de staat van de zaal en de nodige boodschappen. Maar ook mijn mama moet ik zeer dankbaar zijn voor de vele opvangmomenten voor de kinderen, de lekkere maaltijden en de steun bij moeilijkere momenten. Tot slot wil ik elke helpende hand, elke gebruiker, elke vereniging, kortom iedereen bedanken voor de vele jaren goede samenwerking. En voor het overweldigende afscheidscadeau dat ik in ontvangst heb mogen nemen.” 
(Leo Coulier)

KWB-barbecue na de receptie

Na de receptie die door ging op de speelplaats aan Zaal Vuurtoren, was er nog een gezellige barbecue, georganiseerd door onze KWB. In een mooi zomerweertje genoten we van elkaar en van lekker eten en drankjes.