Lezingen bij de eerste zondag van de veertigdagentijd

Lezingen bij de eerste zondag van de veertigdagentijd

20 februari 2021 Uit Door decaproen@hotmail.com

Vandaag is de eerste zondag van de vasten. Het is goed dat wij ons tijdens deze veertigdagentijd wekelijks even terugtrekken uit de drukte van elke dag. Dit kan in onze kerken van de pastorale eenheid, er liggen elke week blaadjes met de tekst van het evangelie, wat bezinning en enkele voorbeden. Dit kan ook bij je thuis, ergens op een rustig plekje, met deze bezinning rond de lezingen van de zondag. Elke week staan we ook even stil bij de campagne van Broederlijk Delen, die ons meeneemt naar onze broeders en zusters in het Zuiden. Delend gaan we samen, solidair met gemeenschappen wereldwijd, ‘van de oude naar een nieuwe wereld’ waar het welzijn van mensen de grenzen van onze planeet centraal staan…

Jezus bracht veertig dagen door in de woestijn voor Hij rondtrok in Palestina, een ‘quarantaine’ om zijn publieke leven voor te bereiden. Veertigdagentijd betekent dat je veertig dagen tijd krijgt om je af en toe eens terug trekken – je eigen woestijntijd -. Het is stilstaan en voelen hoe belangrijk andere mensen zijn. Het is soms ‘neen’ kunnen zeggen en kiezen voor weinig. Zo kan men meer tijd maken voor de anderen en voor God. Veertig dagen die wij kunnen gebruiken om ons voor te bereiden op Pasen. Hét feest van het leven dat krachtiger is dan de dood.

LIED: Een mens te zijn op aarde (Huub Oosterhuis)
https://www.youtube.com/watch?v=vMc1Ng2Eia4&t=2s&ab_channel=OrgelstichtingWaregem

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd
is leven van genade buiten de eeuwigheid,
is leven van de woorden die opgeschreven staan,
en net als Jezus worden die ’t ons heeft voorgedaan.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,
is komen uit het water en staan in de woestijn,
geen god onder de goden, geen engel en geen dier,
een levende, een dode, een mens in wind en vuur.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,
dat is de dood aanvaarden, de vrede en de strijd,
de dagen en de nachten, de honger en de dorst,
de vragen en de angsten, de kommer en de koorts.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,
dat is de Geest aanvaarden die naar het leven leidt;
de mensen niet verlaten, Gods Woord zijn toegedaan,
dat is op deze aarde de duivel wederstaan.

Het verhaal van de zondvloed vertelt ons dat die ramp voortkomt uit het wangedrag van mensen: zij willen als goden zijn, verstoren het evenwicht,… Gelukkig vindt God nog een rechtvaardige, Noach, die met zijn ark mens en dier mag redden van de ondergang. Als de nieuwe morgen aanbreekt en de chaos is hersteld, verbindt God hemel en aarde met een boog in de wolken. Tijd voor een nieuw verbond. Herinnering aan Hem en ons om niet eigenmachtig alles naar onze hand te zetten. Onze toekomst – en die van heel de mensheid – ligt in dit verbond. Zo wordt Noach de nieuwe mens naar het beeld van God.

Jezus wordt door de Geest naar de woestijn – beeld voor worsteling, uitzuivering – gedreven om er kracht te vinden om oude structuren los te laten op weg naar een nieuwe wereld. Ook Jezus moet hierdoor om klaarheid te scheppen en orde op zaken te stellen. De wilde dieren staan hier symbool voor het dierlijke dat ook ‘in de mens leeft’: streven naar macht, geldingsdrang. Engelen krijgen uiteindelijk hun wezenlijke eigenschap van ‘goede geesten’ terug.

Ingesproken lezingen bij de eerste zondag van de veertigdagentijd

LIED: Jezus, diep in de woestijn (Hanna Lam – Wim ter Burg)
https://www.youtube.com/watch?v=oTiKU5sI580&ab_channel=Willemijn-Topic

Jezus, diep in de woestijn,
eenzaam en vol vragen,
voerde daar een zware strijd
veertig lange dagen.

Stenen nam hij niet voor brood,
Hij is niet bezweken,
ook al was de honger groot,
voor zijn tegenspreker.

Alle rijkdom, alle macht
lagen in zijn handen,
als Hij maar een knieval bracht
voor zijn tegenstander.

Jezus zei: Ik kniel niet neer,
want er staat geschreven:
Bidt alleen tot God de Heer,
dien hem heel je leven.

Jezus, diep in de woestijn,
veertig lange dagen,
bleef het in de zware strijd
met Gods woorden wagen.

Veertig dagen lang verbleef Jezus in de woestijn, een plaats om alleen te zijn met zijn Vader, om zich klaar te maken voor zijn grote taak, voor zijn leven tussen de mensen. De Kerk gebruikt de veertigdagentijd om, naar Jezus’ voorbeeld, dichter te komen bij mensen in de Derde Wereld. Het is de uitgelezen tijd om te delen met elkaar: ons leven, onze vreugde, ons verdriet en ons bezit. Veertig dagen tijd om broederlijk delend te leven.

Broederlijk Delen – 40 dagen delen en herverdelen voor verandering

Zestig jaar werkt Broederlijk Delen aan eerlijke verhoudingen tussen Noord en Zuid. Samen met talloze vrijwilligers. Zij zijn als Noach: ook zij vinden het hun opdracht om de schepping te behoeden. Zij zijn als Jezus: telkens opnieuw vinden zij een tweede adem voor hun engagement. Tijd voor een nieuw verbond ook voor Noord en Zuid, wereldwijd.

Al zestig jaar neemt Broederlijk Delen ons ieder jaar mee in haar droom voor een betere wereld zonder ongelijkheid. Want delen is hét antwoord op de uitdagingen waar we momenteel voor staan: klimaatverandering, sociale ongelijkheid en gebrek aan zingeving.

Delen ook als hefboom voor systeemverandering. Daar wil Broederlijk Delen tijdens deze campagne verder op inzetten. Het is hoog tijd dat we werk maken van een samenleving van het genoeg en de focus van onze welvaart verleggen van groei naar verdeling. Want dat is vandaag de dag meer dan nodig. Leven met genoeg is verrijkend, rechtvaardig, geeft zin aan ons bestaan en draagt bij aan systeemverandering. Een ambitieuze, maar geen onrealistische droom.

Broederlijk Delen voert haar campagne in solidariteit met alle partners in het Zuiden en in het bijzonder met CENDA in Bolivia, de boerenorganisatie COPMIKWI in Kwilu, Congo en Theater Day Productions in Gaza, Palestina. In de komende edities belichten we hoe boeren en jongeren hun bijdrage leveren aan systeemverandering. Dit is zeker geen exclusieve opdracht voor hun partners in het Zuiden, maar evenzeer iets waar ook wij aan moeten werken. Het scheppen van ruimte voor ‘goed leven’ voor iedereen, ook voor toekomstige generaties. Delen doet goed, daar zijn we van overtuigd. Dus laat deze vasten zien dat we allemaal geboren delers zijn!

Als de draagkracht van de aarde
overschreden wordt,
is dat niet het gevolg van de levenswijze
van de huidige 7 miljard mensen,
maar slechts van 20% van hen,
die 80% van wat de aarde ons geeft
voor zichzelf reserveren.
Helaas behoren wij
tot die 20%.

(Karel Malfliet)

Gebed
Jezus,
gedreven door de Geest zijt Gij naar de woestijn getrokken,
veertig dagen lang.
Veertig dagen vol kwelling door de satan,
maar zeker ook dagen van vasten
en van diep en intens gebed.
Schenk ook ons uw Geest
opdat wij tijdens deze veertigdagentijd
klaarder zouden mogen zien
hoe wij kunnen meewerken aan de opbouw van uw Rijk.
Leer ons zien en geloven dat Gij steeds met ons zijt en blijft.
Leer ons vertrouwen op U,
ook al maken wij moeilijke en weinig hoopgevende tijden door.
Leer ons zien dat Gij ons draagt
als wij ons inspannen voor een nieuwe wereld
van geloof, hoop en liefde. Amen.
naar Levensecht

De Bijbelteksten zijn ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, © Nederlands Bijbelgenootschap 2004.
De tussenteksten werden ontleend aan: Dominicanen Schilde Bergen, Bijbel in 1000 seconden, Liturgiemap Broederlijk Delen.
Uitgelichte afbeelding: Christus in de woestijn (G. Van De Woestijne) (1939) Olieverf op paneel, Gent, Museum voor Schone Kunsten Werk