Lezingen bij de zesde zondag door het jaar B

Lezingen bij de zesde zondag door het jaar B

12 februari 2021 Uit Door decaproen@hotmail.com

Wij nodigen jullie uit om in deze tijden af en toe eens stil te vallen om te bezinnen over ons leven en ons geloof. En misschien springen jullie ook een momentje binnen in de kerken van onze pastorale eenheid. Elk weekend liggen er blaadjes met het evangelie van de zondag en wat duiding en bezinning.

Ondertussen zijn we al een eindje met Marcus op weg in de tijd doorheen het jaar. Marcus heeft in het begin van zijn evangelie veel verhalen over genezingen. Hij heeft hiermee zeker willen aanduiden dat genezingen een teken zijn van het aanbreken van het Rijk Gods: gebroken harten helen, mensen genezen, heil brengen. Aan deze reeks genezingsverhalen voegt Marcus er vandaag de genezing aan toe van een melaatse. Dit verhaal draagt bij om Jezus bekend te maken in Galilea.

En zo zijn de evangelielezingen van de afgelopen weken een prachtige opmaat tot de veertigdagentijd: ze roepen op tot grenzeloos vertrouwen en radicale keuzes. Ze nodigen uit tot bezinning op de vraag wat en vooral Wie in ons leven uiteindelijk het belangrijkste is. Mogen deze verhalen ons inspireren in de komende veertigdagentijd. Markus gaf ons stof tot nadenken genoeg.

Sommige mensen worden door hun omgeving gemeden. En dat komt vaker voor dan we denken. Over zo’n mens gaan onze schriftlezingen van vandaag. Maar tegelijk horen we hoe, door Jezus’ toedoen, zo iemand uit zijn isolement wordt bevrijd en er weer mag bij horen. Iedereen, of u nu jong bent of minder jong, succesvol of om één of andere reden aan de rand van onze maatschappij leeft, God verwelkomt ons in zijn huis met evenveel liefde en komt naar ons toe.

Wij zijn allemaal een beetje melaats, niet uiterlijk, maar wel innerlijk. Ons hart is soms besmet door zoveel liefdeloosheid. En dat is de ziekte waardoor wij weldra totaal afgesloten geraken, van de anderen en van God. Een hartvochtige zelfgenoegzaamheid, waarbij wij weigeren nog enige liefde te tonen of te ontvangen, kan soms als een melaatsheid onze innerlijke gezondheid helemaal aantasten. Wie kan ons daarvan genezen?
Zoals de melaatse in het evangelie roepen wij misschien Jezus om hulp. Jezus biedt inderdaad innerlijke genezing aan allen, zonder uitzondering, ook aan diegenen die van op een afstand tot Hem roepen. Elke mens, van welke ras of kleur, geaardheid of opvatting ook, ieder die zich, met vertrouwen op een ver woord van Jezus, op weg begeeft, kan worden genezen van de liefdeloosheid in zijn hart.
(Frans Mistiaen s.j.)

We beluisteren het lied: ‘God, U bent liefde, bron van het leven’ (Music: J. Berthier (c) Taizé, France)

14 februari – Sint-Valentijn

Op zondag vieren we dit jaar ook Valentijn. Op 14 februari herdenken we immers twee christelijke martelaren met de naam Valentinus uit de derde eeuw. Eén was priester in Rome en de ander was bisschop van Terni, ten noorden van Rome. Maar mogelijk gaat het hier om dezelfde persoon. Maar wie was Sint-Valentinus? En wat heeft de heilige Valentijn te maken met de hartjes van Valentijnsdag?

Twee verhalen over Valentinus
Op en dag kwam een jong paar bij bisschop Valentijn met het verzoek hen te trouwen. De man was een heidens soldaat, de vrouw een christen. Maar de keizer verbood huwelijken opdat de mannen gemakkelijker vrij zouden zijn voor de legerdienst. Maar de brave bisschop vond de liefde zwaarder wegen dan de wetten van de keizer en huwde het stel. Algauw kwamen meerdere paren met hetzelfde verzoek. Valentijn werd aangegeven en gearresteerd. Hij verscheen voor Keizer Claudius die hem onder doodsbedreigingen poogde over te halen tot het heidense geloof van de Romeinen. Valentinus weigerde en poogde zelfs de keizer te bekeren naar het christendom. Keizer Claudius voelde zich beledigd en liet Valentijn martelen en onthoofden op de 14e februari 269.

Volgens een ander verhaal kwam een cipier of de stadhouder van Rome bij Valentinus, die toen al in de gevangenis verbleef. Hij verzocht de heilige zijn blinde dochter te genezen. Valentinus zorgde voor een geneesmiddel, maar dat werkte niet. Op de dag van zijn onthoofding probeerde de vader van het meisje nog wanhopig het vonnis te verdagen, maar tevergeefs. Na Valentinus’ terechtstelling ontving het meisje een klein briefje van hem, waaruit een gele bloem viel. Op het briefje stond ‘Van Valentinus’ en terstond kon ze weer zien. Volgens de legende bekeerde de vader zich daarna tot het christendom. Bisschop Valentinus had de gewoonte om een bloem te geven, als mensen hem om raad vroegen. Een gewoonte die wij overgenomen hebben op Valentijnsdag!

Dienende liefde
In de wonderbaarlijke genezing, maar ook in de radicale keuze voor de Liefde van Valentinus herkennen we Jezus. Doorheen zijn leven toont Jezus ons zijn dienende liefde. Want alles wat Jezus heeft gedaan, deed Hij uit liefde voor de (gebroken) mens. En wij eren Hem door die liefde, die Hij heeft voor ons, te beantwoorden. Door Zijn offer aan het kruis te aanvaarden. En als we Zijn liefde aannemen en beantwoord hebben dan mogen wij Zijn liefde uitdelen aan de mensen om ons heen. Soms moeten we onszelf dus wegcijferen om de ander te dienen, om de ander lief te hebben. God gebeurt… waar mensen naar mensen omzien!

Toon Mijn liefde
aan de ander,
dien de ander,
zo heb Ik ook jou liefgehad.

Maar wat heeft Sint-Valentijn nu te maken met de liefde?
Het antwoord is simpel: niets! De eerste keer dat Sint-Valentijnsdag geassocieerd werd met de liefde is waarschijnlijk in een gedicht geweest van Geoffrey Chaucer schreef in de 14e eeuw. Hij stelde dat op Valentijnsdag het paar-seizoen voor vogels begint. In zijn ‘Parliament of Fowls’ dichtte hij: ‘Want het was op Sint-Valentijnsdag, dat elke vogel zijn maatje komt kiezen’. Nadat Valentijnsdag steeds vaker geassocieerd werd met de liefde, begonnen de verhalen over Sint-Valentijn te veranderen en werden deze opeens een liefdesverhaal. Omdat er geen bronnen uit de 3e eeuw beschikbaar zijn die het leven van Sint-Valentijn beschrijven, zijn de legendes niet te controleren. Zo konden de verhalen over zijn leven steeds een beetje veranderen. Een heilige die niets te maken heeft met de liefde, groeide zo uit tot de naamgever van Valentijnsdag.

Liefde in de Bijbel
“Wat is liefde toch heerlijk. Het is het mooiste wat je verlangen kan.” Deze woorden vinden we in de Bijbel als we lezen in Hooglied 7:6. En in de bijbel staan nog zo veel meer teksten die over liefde gaan. De Bijbel is als één grote liefdesbrief van de Bruidegom aan Zijn bruid. Van Jezus aan ons, aan jou!

Mijn hart staat klaar om te zingen en te spelen,
God, mijn hart staat klaar.
Word wakker, harp en citer,
ik ga de dageraad wekken.
U, Heer, wil ik prijzen onder de volken,
over U wil ik zingen bij alle naties,
want tot boven de hemel reikt uw liefde,
tot in de wolken reikt uw trouw.

We mogen geloven dat Gods liefde hemelhoog voor ons is. Zijn trouw reikt tot aan de wolken. Deze boodschap mogen we ook beluisteren in het lied: ‘Liefde van later” van Herman van Veen.
https://www.youtube.com/watch?v=gczoFSmdgf4&ab_channel=HermanvanVeen-Topic

Persoonlijk opteer ik nog altijd voor het origineel: ‘La chanson des vieux amants’ van Jacques Brel
https://www.youtube.com/watch?v=dU-OD5_Dxrs&ab_channel=JacquesBrelVEVO

Als liefde zoveel jaar kan duren
Dan moet het echt wel liefde zijn
Ondanks de vele, kille uren
De domme fouten en de pijn
Heel deze kamer om ons heen
Waar ons bed steeds heeft gestaan
Draagt sporen van een fel verleden
Die wilde, hartstocht lijkt nu heen
Die zoete, razernij vergaan
De wapens
Waar we toen mee streden
Ik hou van jou
Met heel mijn hart en ziel
Hou ik van jou
Langs zon en maan
Tot aan het ochtendblauw
Ik hou nog steeds van jou

Jij kent nu al mijn slimme streken
Ik ken al lang jouw heksenspel
Ik hoef niet meer om jou te smeken
Jij kent mijn zwakke plaatsen wel
Soms liet ik jou te lang alleen
Misschien was wat je deed verkeerd
Maar ik had ook wel eens vriendinnen
We waren jong en niet van steen
En zo hebben we dan toch geleerd
Je kunt altijd opnieuw beginnen
Ik hou van jou
Met heel mijn hart en ziel
Hou ik van jou
Langs de zon en maan
Tot aan het ochtendblauw
Ik hou nog steeds van jou

We hebben zoveel jaar gestreden
Tegen elkaar en met elkaar
Maar rustig leven en tevreden
Is voor de liefde een gevaar
Jij huilt allang niet meer zo snel
Ik laat me niet zo vlug meer gaan
We houden onze woorden binnen
Maar al beheersen we het spel
Eén ding blijft toch altijd bestaan
De zoete oorlog van het minnen
Ik hou van jou
Met heel mijn hart en ziel
Hou ik van jou
Langs zon en maan
Tot aan het ochtendblauw
Ik hou nog steeds van jou

De Bijbelteksten zijn ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, © Nederlands Bijbelgenootschap 2004.
De tussenteksten werden ontleend aan: augustinusparochie.nl, dominicanenschildebergen, 14.02 Valentijn Anders (ccv), zijlacht.nl, kunstvensters.com, Radio Maria.