Op woensdag 28 mei vertrokken Willy Everaert, zijn zonen Bram en Stijn, en dochter Soetkin op fietstocht naar Saint-Riquier in Frankrijk. Ze hernamen daarmee een eerdere tocht die zij in het verleden al eens ondernamen voor het jubileum van de parochie. Dit keer waren de fietsen beter en het gezelschap iets rijker aan ervaringen. Als een goed gesmeed ijzerwerk waren ze goed op elkaar ingespeeld.

De tocht begon in Bredene, waar de fietsen — en de fietsers — werden gezegend door pastoor Nikolaas. Een verrassingsinitiatief van Frieda, Willy’s echtgenote, die in stilte alles had geregeld. Met gezegende moed vertrok het gezelschap, ondanks de stevige tegenwind, voor een driedaags avontuur door het Vlaamse en Franse platteland.

De eerste dag bracht hen van Bredene tot Alveringem (85 km), langs de vaart, over de Franse grens, en met een korte omweg langs het verdwenen gehucht Sint-Rijkers. Onderweg werden eieren gedeeld, kroketten geproefd, kerken bezocht, en werd er heel wat afgelachen. Zelfs de honden van het glampingverblijf waar ze overnachtten, maakten indruk.

Op dag twee fietsten ze richting Saint-Omer (63 km). Na een stevig ontbijt trokken ze verder door het golvende Noord-Franse landschap. Ze bezochten kerken, brandden kaarsjes voor goede gezondheid, en beklommen de Mont de Watten. Onderweg werd opnieuw een link gelegd met Saint-Riquier, door een verdwenen abdij met dezelfde naam. Ze genoten van het landschap, een volksfeest rond boogschieten, een garageverkoop, en vooral… elkaars gezelschap.

Op dag drie ging het richting abdij Belval (75 km), na een ochtendlijk bezoek aan de kathedraal van Saint-Omer. Een ommetje werd gemaakt om La Coupole te bezoeken, de bunker van waaruit de Duitsers met V2-raketten Engeland wilden beschieten. Gelukkig raakte het niet op tijd af.

De laatste etappe bracht hen op zaterdag 31 mei tot hun eindbestemming: Saint-Riquier (60 km). Een glas wijn om te vieren hoorde erbij. Moe maar voldaan, met tintelende benen en hartverwarmende herinneringen. Een tocht van verbondenheid tussen generaties, van eenvoud, humor, en dankbaarheid — gedragen door de zegen aan het begin, en de vele kleine zegeningen onderweg.