Samen eucharistie vieren is een wekelijkse vorm van ‘tijd maken voor God’. Ook in de vakantieperiode. Zo was ik een aantal keer getuige van een mooie opkomst tijdens de vieringen in de Visserskapel deze zomer. Het is altijd een beetje uitkijken welk weer ze voorspellen, maar ik merk gaandeweg dat velen hierop voorbereid zijn.

Zodra een spatje regen uit de lucht komt gevallen, gaat hier en daar een paraplu open of bij een plensbuitje verschuilen mensen zich even in het kapelletje of in de grot. Gelukkig waren de weergoden ons dit jaar redelijk gunstig gezind.

Twee dingen vallen mij elk jaar op. Weinig ‘eigen volk’ vindt de weg naar deze openluchtvieringen. Slechts een handjevol enthousiastelingen zijn elke week trouw op post. Evenwel mogen we steeds meer toeristen verwelkomen. Vermoedelijk ligt het aankondigen van deze vieringen via een flyer in de campings aan de basis hiervan. Dat het mensen betreft die uit verschillende windstreken afkomstig zijn merken we vooral aan bepaalde handelingen bij het beleven van de liturgie, die soms verschillend zijn aan de onze. We kunnen hun aanwezigheid alleen maar toejuichen.  

Wat misschien minder mensen weten is dat, naast de wekelijkse vieringen in dit groene kader, hier jaarlijks op de nationale feestdag het ‘Te Deum’ plaatsvindt waarbij tijdens de plechtigheid ook plaats is voor een gebedsmoment en zang. Dit jaar werd voor het eerst ook het Feest van Maria-Tenhemelopneming in openlucht gevierd aan de vooravond van 15 augustus. 

Het waren opnieuw stuk voor stuk verzorgde vieringen met een boodschap afwisselend voorgegaan door pastoor Dirk en pastoor Nikolaas of diaken Rudy, én met Hilda als lector en Germain die de samenzang begeleidde op de banjo. Er werden zowaar een aantal nieuwe liederen aangeleerd en vanzelfsprekend klonk elke week ook een Marialied. Freddy en Lieve verwijderden elke week ijverig de ‘poep’ zodat onze poep zich zorgeloos kon neervlijen op de bankjes. André zorgde zoals steeds voor de logistieke ondersteuning én de muziek vóór, tijdens en na de viering. Zo werden de vogeltjes al eens losgelaten tijdens de communie en werden we ‘vreugdevol’ naar huis gestuurd op de tonen van ‘Alegria’. There is a love in me raging, alegria, a joyous, magical feeling! (Er is een liefde die raast in mij, een vreugdevol magisch gevoel)

Uiteraard willen we nog eens de mensen bedanken die vooral achter de schermen werkzaam zijn, zoals het verzorgen van de kaarsengrot, de netheid van het domein of het dagelijks openen en sluiten van de poort. Dankjewel aan alle vrijwilligers!
(Johan Vervaeke)