In de Nieuwjaarsnacht sluiten we het voorbije jaar af. Met gemengde gevoelens misschien. Dankbaar om de liefde en de vreugde die ons te beurt viel. Met pijn in het hart voor verlies, tegenslag, conflicten die niet opgelost geraakten.
Op Nieuwjaarsdag legt God een nieuw jaar in onze open handen, een nieuwe toekomst als een opdracht om, met al wat we aan mogelijkheden ter beschikking hebben, er het beste van te maken, tot eer van Hem die Liefde is, in dienst van allen met wie we ons verbonden weten, dichtbij en veraf.
Hoogfeest van de Heilige Maria, Moeder van God
Vandaag nodigt de liturgie ons uit om naar Maria te kijken en haar te vieren als de Moeder van God. Zeven dagen zijn verstreken sinds Kerstmis. We mogen naar de Moeder van het pasgeboren kind kijken. Gelukkig treffen we haar niet alleen aan: ze heeft Jezus in haar armen. Dat is een van de meest vertrouwde en tedere beelden van het mysterie van de menswording.
‘In die tijd haastten de herders zich naar Betlehem
en vonden Maria en Jozef
en het pasgeboren kind, dat in de kribbe lag.
Toen ze dit gezien hadden
maakten ze bekend wat hun over dit kind gezegd was.
Allen die het hoorden stonden verwonderd
over hetgeen de herders hun verhaalden.
Maria bewaarde al deze woorden in haar hart
en overwoog ze bij zichzelf.’
(Lucas. 2, 16-19)
Wereld Vrede Dag
Het is een traditie dat de Kerk zich op de eerste dag van het jaar in gebed verenigt om vrede af te smeken. Het is een manier om de zegen uit het boek Numeri te delen met de hele wereld. Moge de Heer u zijn gelaat toewenden en u vrede geven! Zoveel volkeren hebben nood aan de blik van de Heer en aan ons gebed voor vrede. We weten dat de vrede een volgehouden menselijke inzet vraagt, maar ook dat zij bovenal een gave uit den hoge is, vrucht van de Geest van liefde die in het hart van de mensen werkzaam is.
God zei tegen Mozes:
‘Zeg tegen Aäron en zijn zonen
dat zij de Israëlieten moeten zegenen met deze woorden:
”God zal jullie zegenen,
jullie gelukkig maken en jullie beschermen.
God zal bij jullie zijn en voor jullie zorgen.
God zal aan jullie denken en jullie vrede geven.
Als Aäron en zijn zonen
mijn naam zo uitspreken over het volk,
zal Ik de Israëlieten geluk en vrede geven.”
(Numeri 6, 22-27)
In de liturgie is deze tekst de eerste lezing in de eucharistieviering op 1 januari. Het is een mooie nieuwjaarswens. Dat wij geborgen mogen zijn bij God, wiens Naam betekent: ‘Ik zal er zijn’. Dat we met zijn Licht gezegend mogen zijn. Dat wij vrede mogen vinden, in de volle, bijbelse zin van het woord, sjaloom: leven in volkomen harmonie met onszelf, met onze medemensen, met de natuur en met God.
Bij het begin van dit jaar staan we stil bij de zang van de engelen in de kerstnacht: ‘Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor de mensen die Hij liefheeft’ (Lc 2, 14). Dat is ons gebed bij het begin van het nieuwe jaar. Moge de Geest van de Heer in het hart van de mensen neerdalen en hun kilheid ontdooien. Moge de Heer het hart van onze steden omvormen en alle haat, machtsmisbruik en onverschilligheid eruit verwijderen. Moge Hij het hart van de volkeren die oorlog voeren omvormen, zodat de gewelddadige geesten ontwapend worden en de vredestichters versterkt.
Je hart voeden met vrede,
dat wil zeggen:
met jezelf in vrede leven.
Je hart voeden met vrede
dat is ook ademhalen in stilte
op de getijden van het leven.
Eén worden met alle wat leeft en sterft.
Alle kleine en grote oorlogen
van elke dag beëindigen.
Alle geweld in je binnenste doden
en plaats maken voor verzoening.
Je hart voeden met vrede,
dat is een diepe, bewonderende eerbied opbrengen
voor alles wat kwetsbaar is, broos en zwak.
Alle mensen in nood
met tedere zorgen omringen en beschermen
en stil worden om wat – ondanks alles –
mooi is
en ons gelukkig maakt.
Vrede begint waar hebzucht en haat verdwijnen.
(Phil Bosmans)
(Tekst gedeeltelijk ontleend aan de overweging van aartsbisschop Vincenzo Paglia)