Met Aswoensdag beginnen we de veertigdagentijd. We starten dit jaar onze vasten op dezelfde dag als de ramadan. Samen met moslims gaan wij de weg naar binnen, naar het hart, waar de Ene zijn Woord heeft geplant. Samen gaan wij voor inkeer en ommekeer. Samen dorsten wij naar gerechtigheid en vrede, als teken van verbondenheid in een verdeelde wereld. We plaveien een pad richting Pasen, nieuw leven, met stapstenen die ons op weg zetten.
‘Kondig een heilige vastentijd af. Verzamel het volk!’ (Joël, 2, 15-16)
De profeet Joël roept op tot ‘keren’ naar het door God gewild samenleven in vrede en gerechtigheid. ‘Wake up’, zegt de profeet tot zijn volk dat in een dronken roes leeft,‘Blaas alarm. Donkere wolken verduisteren de dag!’ In de oproep van Joël klinkt de stem van God: ‘Keer tot Mij terug, van harte, met vasten, geween en rouwklacht.’
Bij Matteüs lezen we dat engagement voor een betere wereld kiemt vanbinnen en groeit in het verborgene. Als wij ons echt geestelijk willen vernieuwen, dan zullen wij ook de echte middelen gebruiken. En zoveel goede middelen bestaan er nu ook weer niet. Het evangelie stelt er drie voor: 1. méér bidden in stilte en eenzaamheid, dus meer momenten van intense verbondenheid met God, 2. méér aalmoezen geven aan onze medemensen, dus meer solidair zijn met elkaar en ‘broederlijk delen’, ook met de zwakkeren, 3. méér vasten, dus meer dingen rondom ons loslaten en soberder gaan leven. Door gedurende een tijd uitdrukkelijk te bidden, te delen en soberder te zijn kunnen onze meest fundamentele relaties worden hersteld: onze verhouding met God, met de anderen en met de dingen rondom ons.
Tijd voor actie!
We liggen wakker van welke toekomst we nalaten voor de volgende generaties. We zien hoe mensenrechten geschonden of uitgehold worden, de rechten van de natuur met voeten getreden. De gevolgen van de klimaatverandering worden steeds duidelijker. Er zijn de jarenlang aanslepende conflicten en oorlogen. Het internationaal recht lijkt soms een verkreukeld vodje papier. De democratie staat op het spel en autoritaire leiders winnen terrein. De waarheid wordt geweld aangedaan.
Met Broederlijk Delen kiezen wij voor de zorg om de aarde, voor de rechten van mensen die lijden onder uitbuiting en vervuiling. We maken een vuist en komen in actie. We nemen de toekomst nù in handen. Het begint met inkeer en verontwaardiging, maar mondt uit in actie! Laat maar gebeuren.
Gebed
God van leven;
Gij wilt verandering zien
zoals Jezus het ons heeft voorgedaan:
niet met groot vertoon en holle woorden,
maar met concrete daden.
Wat is gerijpt in de binnenkamer van ons hart
mag naar buiten voor de grote ommekeer.
Met zorgzame handen,
met de juiste acties voor een menselijke samenleving,
de nieuwe aarde die Gij op het oog hebt.
Dat het gebeuren mag!
(Liturgiemap BD 2026)
Lied
Coverfoto: © St Philip Parish Church Mauna Juba, South Sudan