In de Sint-Rikierskerk beleefden we dit jaar opnieuw intense en betekenisvolle vieringen rond Goede Vrijdag en Pasen. Op Goede Vrijdag verzamelden we in een sobere en ingetogen sfeer. Het was een moment van stilte, van luisteren naar het lijdensverhaal van Jezus en van stilstaan bij het kruis. In die eenvoud werd voelbaar hoe dicht God bij mensen komt in het lijden en de kwetsbaarheid. Het kruis dat we vereerden door een kaars aan te brengen en neer te knielen of het kruis aan te raken, sprak zonder veel woorden: over liefde die blijft, zelfs wanneer alles lijkt te eindigen.

Die stilte van Goede Vrijdag mondde uit in het licht van Pasen. Tijdens de paasviering in Sint-Rikier werd de verrijzenis van Jezus met vreugde en verbondenheid gevierd. De nieuwe paaskaars werd binnengebracht, het Rikierskoor onder leiding van Marc Celis en begeleid door Vincent Orroi op het orgel luisterde de viering op met mooie en gedragen zang, die de paassfeer nog meer tot leven bracht. Het was bijzonder om te zien hoe ook de kinderen hun plaats innamen in deze viering. De vormelingen en eerste communicanten droegen hun steentje bij door symbolen van water en licht aan te brengen. Ze hielpen ook om de kaarsen van de aanwezigen aan te steken, een eenvoudig maar krachtig gebaar. Zo verspreidde het licht zich doorheen de kerk – van mens tot mens – als teken van hoop en nieuw leven.

Ook de versiering van de kerk verdient een bijzondere vermelding. Met zorg en smaak werd de ruimte aangekleed, waardoor de paasboodschap nog sterker tot haar recht kwam. Bloemen, licht en symbolen vormden samen een sfeervol geheel dat de viering ondersteunde en de vreugde van Pasen zichtbaar maakte. Pasen werd zo niet alleen gevierd met woorden en gezangen, maar ook zichtbaar gemaakt in kleine, warme gebaren van betrokkenheid. Jong en oud samen rond het licht van de verrezen Heer: het maakte deze viering tot een echt feest van geloof en gemeenschap. Met dank aan allen die hebben meegewerkt aan deze mooie en betekenisvolle dagen.