De Duynewake is een tweejaarlijks evenement in Bredene aan zee en vindt dit jaar plaats op zaterdag 4 juli. Het is een kleinschalig evenement met een boodschap, christelijk geïnspireerd, maar toegankelijk voor een breed publiek, jong en oud, inwoners en toeristen, gelovigen en andersdenkenden.
Gedreven door de zee
Het thema voor deze editie is ‘Gedreven door de zee’ om uitdrukking te geven dat de zee iets onweerstaanbaars kan hebben. Vissers spreken er vaak van hoe zij na een verblijf aan land “geroepen” worden door de zee, hoe van de zee een weliswaar verraderlijke, maar niet te negeren verleiding uitgaat. En geldt dit ook niet voor ieder van ons? Is het niet zo dat ook wij, ergens diep vanbinnen, gedreven worden? Door liefde, door hoop, door een roeping die ons overstijgt?
Vissersmis
Tijdens de Vissersmis herdenken wij de vissers, matrozen en zeelieden uit Bredene die het leven lieten op zee bij hun harde werk. De zee nam hen op in een eeuwige omarming, misschien wel als antwoord op de gedrevenheid van de overledene om haar (de zee) altijd weer op te zoeken.
Processie en zeezegening
Na de viering gaan we in processie, met Maria in ons midden, naar het strand en houden we een sfeervolle wake aan de vloedlijn. We brengen hulde aan wie op zee gebleven is en vragen de zegen over de zee en al wie haar bevaart.
Augustijn komt zingen!
Tijdens het ontmoetingsmoment achteraf in het groene decor van de Visserskapel genieten we van elkaars gezelschap, een hapje uit die zee en een muzikaal optreden van Augustijn Vermandere, muzikant, zanger, liedjesschrijver en componist uit Oostende. Nu vader Willem stopte met zingen, blijft zoon Augustijn met ‘volle goesting’ verder zingen in het West-Vlaams. Zijn liedjes zweven tussen pop en kleinkunst, verhalende parels uit het leven gegrepen, vol (zelf-) relativering. Zijn concerten zijn ontwapenend en raken elk publiek.
Visietekst
Er is een stem die niet zwijgt.
Zij fluistert niet alleen in de stilte,
maar zindert in het kloppen van het hart,
in het trekken van de getijden,
in het rusteloos worden van de ziel
wanneer zij te lang aan land blijft.
De zee — zij is geen water alleen.
Zij is roep. Zij is verlangen.
Zij is een mysterie dat mensen optilt
en tegelijk op de proef stelt.
Wie haar kent, weet: je kiest de zee niet zomaar.
Of beter: je denkt dat je kiest,
maar in waarheid ben je al gekozen.
Gedreven — niet enkel door noodzaak,
niet enkel door brood op de plank,
maar door iets diepers,
iets dat zich niet laat temmen
door rede of voorzichtigheid.
De mannen en vrouwen die wij in de Duynewake gedenken en zegenen
droegen en dragen dat geheim in zich.
Zij hoorden wat vele anderen niet horen.
Zij voelden wat vele anderen niet kunnen verstaan:
dat er een weg is die je moet gaan,
ook wanneer hij langs gevaar voert,
ook wanneer hij alles van je vraagt.
“Gedreven door de zee” — het is meer dan een beschrijving.
Het is een belijdenis.
Want is het niet zo met ieder van ons?
Dat ook wij, ergens diep vanbinnen, gedreven worden?
Door liefde, door hoop, door een roeping die ons overstijgt?
Misschien is de zee een spiegel van dat grotere mysterie:
dat de mens niet leeft van zekerheid alleen, maar van overgave.
Niet van vasthouden, maar van loslaten.
Niet van stilstand, maar van een weg die ons roept.
En zo staan wij hier opnieuw op zaterdag 4 juli 2026 — tussen land en water,
tussen herinnering en belofte — en wij vragen ons af:
Wat drijft mij? Welke stem roept mij bij name?
En durf ik haar te volgen, zoals zij die wij gedenken de zee zijn gevolgd?
Moge deze herdenking ons niet alleen doen terugzien, maar ook doen luisteren
naar de zachte, hardnekkige stem die ook in ons klinkt — en die ons uitnodigt
om te leven, niet half, maar ten volle.
Iedereen van harte welkom! Gratis toegang.
Een organisatie van de PE Galilea Bredene-Vuurtoren i.s.m. gemeente Bredene.
Meer info: parochieassistent Johan Vervaeke (0499 43 43 64)
