Elk jaar, op Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart, beweegt de Heilig Bloedprocessie zich door de historische binnenstad van Brugge. Deze processie, ontstaan in 1304, weerspiegelt diepgeworteld geloof en een rijke stadsgeschiedenis. Door de eeuwen heen is de traditie geëvolueerd tot een waar spektakel.
In het begin van het werkjaar hadden we een oproep gedaan aan onze vormelingen om, enkele dagen vóór hun vormsel, met ons mee te trekken richting Brugge. Uiteindelijk kregen Jalina, Kristine en ikzelf – catechist Matthias liep mee met de acolieten – een drietal geïnteresseerde jongeren mee. Even vreesden we voor een annulatie van de stoet, maar na de middag brak het wolkendek open en mochten we genieten van een stralend zonnetje en een meeslepend schouwspel.
Met net geen 2000 figuranten en in maar liefst 58 taferelen brengt deze indrukwekkende processie de bijbelse en historische
verhalen tot leven, waarbij geloof en cultuur samenkomen. Rond de 15e eeuw was Brugge één van de belangrijkste havens van Europa, een bloeiende handelsmarkt en de residentie van de Bourgondische hertogen. Deze geschiedenis komt zeker aan bod, maar ook het verhaal rond de relikwie van het Heilig Bloed krijgt een prominente plaats in deze optocht.
Volgens de legende bracht Graaf Diederik van de Elzas in 1150, na een avontuurlijke Tweede Kruistocht, het Heilig Bloed mee naar Brugge. Hij kreeg de relikwie als een geschenk mee uit Jeruzalem, als schat voor de stad en als teken van zijn heldhaftigheid. Samen met zijn dappere vrouw Sybilla van Anjou en de wijze abt Leonius, plaatste hij de relikwie in de prachtige Sint-Baseliuskapel op de Burg. En zo begon het wonderlijke verhaal van het Heilig Bloed in Brugge.
Op een vorige uitstap met onze vormelingen mochten we de Basiliek van het Heilig Bloed al bezoeken, deze keer konden ze genieten van de betoverende processie met een woordje uitleg rond de geschiedenis ervan. En moet het gezegd dat het drietal z’n ogen uitkeek! Na de processie verorberden we nog een welverdiend ijsje of een warme wafel. En zoals het spreekwoord het zegt… de afwezigen hadden weeral eens ongelijk.
(tekst en foto’s: Johan Vervaeke & Kristine Decroos)
