Tijdens de Duynewake op zaterdag 4 juli aan de Visserskapel is Augustijn Vermandere, artiestennaam Augustijn, te gast, een West-Vlaamse muzikant, zanger, liedjesschrijver en componist die ondertussen al meer dan 20 jaar in Oostende woont.
Hij werd geboren op 31 maart 1977 en groeide op in een zeer muzikale en artistieke omgeving als zoon van de legendarische West-Vlaamse volkszanger en kunstenaar Willem Vermandere. Hoewel hij zijn afkomst allerminst verloochent, kiest hij er bewust voor zijn bekende achternaam op het podium weg te laten om zijn eigen muzikale identiteit te beschermen.
Muzikale beginjaren: klassiek en Engelstalig
Augustijn begon op zijn achtste met klassieke piano aan de academie. Tijdens zijn puberteit schakelde hij over naar elektrische gitaar en basgitaar. In zijn studententijd lag zijn focus volledig op muziek. Als frontman van de rockband The Johnsonz won hij in 2003 de West-Vlaamse muziekwedstrijd Westtalent. Na het bouwen van een eigen opnamestudio bracht hij onder de artiestennaam Willemsson drie Engelstalige singer-songwriter-albums uit. Zijn vroege invloeden variëren van The Beatles, A-Ha en Eels tot Johann Sebastian Bach.
(Lees verder onder de video)
De ommekeer: luisterpop in het West-Vlaams
In de zomer van 2018 besloot Augustijn terug te keren naar zijn roots en begon hij nummers te schrijven in zijn moedertaal. Sinds 2019 brengt hij onder de naam Augustijn uitsluitend nog muziek uit in het West-Vlaams, wat zijn definitieve doorbraak betekende. Zijn liedjes zweven tussen pop en kleinkunst. Zelf omschrijft hij zijn werk zelf als toegankelijke ‘luisterpop’ waarin de tekst centraal staat. Zijn teksten zijn opgebouwd rond herkenbare volkswijsheden en persoonlijke, eerlijke thema’s zonder belerend te willen zijn. Zijn singles worden sindsdien regelmatig opgepikt door diverse radiostations.
Discografie als Augustijn
Augustijn profileert zich als een productieve artiest die vrijwel elk jaar nieuw werk uitbrengt. In 2019 verscheen het debuutalbum ‘Echt’, met twaalf liedjes in het West-Vlaams. Zijn beroemde achternaam laat hij wel weg, hoewel hij zijn afkomst allerminst ontkent of verbergt, cf. de eerste single en radio-hit ‘In de schouwte’. Zijn tweede album ‘Gin oge toe’ verscheen in 2020. Het werd een rijkere plaat, in de zin van: iets meer geproducet, meer instrumenten, meer laagjes. Eerlijk, persoonlijk en authentiek. Het zijn begrippen die een rode draad blijken doorheen de soms ingetogen, soms opzwepende, maar steeds toegankelijke muziek van de zanger-muzikant. In 2022 kwam ‘Kweethetnie’ uit, zijn derde album. ‘”Ik weet het niet’ lijkt me vaak het enige zinnige antwoord dat je kan geven tegenwoordig, maar er zijn er maar weinig die dat durven…”, aldus Augustijn. En in 2023 was er het album ‘Vier’ – vernoemd naar het gelijknamig album van zijn vader uit 1973 – waarop hij voortborduurt in de singer-songwritertraditie met een sobere benadering!
(Lees verder onder de video)
EN/OF
In het voorjaar 2025 verscheen zijn vijfde plaat EN/OF, een conceptalbum verdeeld in een vrolijk, humoristische ‘EN-kant’ en een serieuzere, melancholische ‘OF-kant’. Het kreeg een mooie review in De Standaard met als titel ‘Augustijn sluit zijn ogen en opent zijn hart’. Hij kreeg ooit de wijze raad van zijn vader toen hij vroeg of hij het publiek moest geven wat ze wilden, of dat hij zijn eigen goesting moest doen: “Het is niet OF, het is EN!” Zwart-wit of kleur? Jezelf herhalen of vernieuwen? Ingetogen of uitbundig? Ludiek of persoonlijk? Grappig of serieus? Geven of nemen? Juist: het is niet OF, het is EN in deze nieuwe voorstelling!
Zo vader… zo zoon
Nu vader Willem gestopt is met zingen, zet Augustijn met veel respect de fakkel van het West-Vlaamse lied voort. Hoewel hij sporadisch een nummer van zijn vader brengt als eerbetoon (zoals Mijn land), kiest hij er bewust voor om eigen concertavonden te vullen met zijn eigen, modernere repertoire. In de zomer van 2024 verzorgde hij onder meer een veelbesproken hommage aan zijn vader op het festival van Dranouter. Met de hommageconcerten ‘Leve Willem’ brachten Vlaamse muzikanten de afgelopen periode een ode aan Willem Vermandere.