1 september is sinds 2015 de Wereldgebedsdag voor de Schepping en tevens het begin van de liturgische periode voor de schepping. Die periode duurt tot en met 4 oktober, de feestdag van de heilige Franciscus van Assisi, patroonheilige voor het milieu.
Op de Wereldgebedsdag voor de Schepping worden we opgeroepen om ruim een maand lang te luisteren naar de ‘stem’ van de schepping: het is een periode waarin christenen gezamenlijk bidden voor en werken aan een gezondere aarde. Het huidige verval van ons gemeenschappelijk huis, de aarde, verdient evenveel aandacht als andere wereldlijke uitdagingen.

Toen bracht Jahwe God de mens in de tuin van Eden, om die te bewerken en te beheren. (Gen. 2:15)
“De scheppingsverhalen in het boek Genesis (…) geven aan dat het menselijk bestaan gebaseerd is op drie fundamentele en nauw met elkaar verbonden relaties: de relatie met God, met de naaste en met de aarde. Volgens de Bijbel werden deze drie relaties verbroken, niet alleen buiten ons maar ook binnen onszelf. Deze breuk is de zonde.” (Laudato Si’ 66)
De wereld kreunt onder de gevolgen van de klimaatverandering.
Mensen slaan op de vlucht voor droogte of overstromingen.
Daarnaast is er ook die andere vluchtelingenstroom:
mensen die proberen te ontkomen aan een bommenregen
en op het nippertje ontsnappen aan meedogenloos oorlogsgeweld.
De vrede in de wereld en de zorg voor de schepping
liggen ons als christenen nauw aan het hart.
In deze scheppingsperiode willen we dan ook onze stem laten horen
en zaden van hoop en vrede verspreiden, dichtbij en veraf.
Laten we met aandrang bidden tot God:
dat Hij ons hart en de hele schepping nieuw maakt,
dat Hij hoop geeft aan klimaat- en oorlogsvluchtelingen,
en wereldleiders inspireert tot vrede en gerechtigheid.
Schriftlezing: Jesaja 32, 14-18
De vesting zal verlaten liggen,
het rumoer van de stad valt stil.
Burcht en wachttoren worden ruïnes voor altijd,
een lustoord voor wilde ezels,
weidegrond voor het vee.
Zo zal het blijven totdat van boven
een geest over ons wordt uitgegoten.
Dan zal de woestijn een boomgaard worden,
een boomgaard die is als een woud.
Het recht zal zich vestigen in de woestijn,
gerechtigheid wonen in de boomgaard.
Dan zal de gerechtigheid vrede stichten,
ze brengt rust en vertrouwen voor altijd.
Mijn volk zal wonen in een oase van vrede,
een veilige woonplaats,
een oord van rust en zorgeloosheid.
Ter overweging
Lees de boodschap van paus Leo voor de Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping.
Parabel van het mosterdzaadje (Marcus 4, 31-32)

‘Welke vergelijking kunnen we vinden voor het Rijk Gods en in welke gelijkenis zullen we het voorstellen? Het lijkt op een mosterdzaadje. Wanneer dat gezaaid wordt in de grond, is het wel het allerkleinste zaadje op aarde; maar eenmaal gezaaid, schiet het op en wordt groter dan alle tuingewassen, en het krijgt grote takken, zodat de vogels in zijn schaduw kunnen nestelen.’
Gebed
God van de zon en de maan
van de bergen, woestijnen en vlaktes,
God van de machtige oceanen, van rivieren, meren en stromen,
God van alle schepsels die leven in de zeeën en vliegen in de lucht,
van elk levend wezen dat groeit en beweegt op deze gezegende aarde…
Help ons dit alles lief te hebben en te respecteren
om te herstellen wat we beschadigden
om te zorgen voor wat U als goed en heilig hebt gemaakt.
Geef ons de wijsheid en de gedrevenheid om te veranderen,
in ons hoofd, in ons hart en in de wegen die we uitgaan.
Laat ons mosterdzaadjes zijn in uw wereld,
dragers van ecologische bekering die groeit en zich verspreidt
tot in elke uithoek van de aarde,
voor ons belang nu en voor elke generatie na ons.
We vragen dit door Christus, onze Heer.
Amen.
Dit gebed is een bewerking van de ‘Catholic Earthcare Launch’ in 2002. Het werd gebruikt tijdens de Laudato Si’ Week in mei 2020. Vertaling door Ecokerk.
Lied: Neil Young: Mother Earth (Natural Anthem)


