Op vrijdag 19 juni, vermoedelijk een van de warmste dagen van het jaar, trokken we met het team van de PE voor onze planningsdag naar Ronse, een stadje in het Zuid-Vlaamse Heuvelland, ook bekend als de Vlaamse Ardennen. De reden waarom we hier naar toe trokken was een uitnodiging van oud-teamlid Marleen die, samen met haar man Peter, een buitenverblijfje heeft in het naburige Rozenaken (Mont-de-l’Enclus). Zo konden we het nuttige aan het aangename paren.
Na een goed uurtje rijden werden we ter plaatse hartelijk ontvangen in ’t Kappitel, een parochiaal ontmoetingscentrum, waar we gebruik mochten maken van het vergaderlokaal van de Fierteldragers – officieel de Maatschappij der Dragers van Sint-Hermes. Gewapend met koffie en cake bogen we ons, na een inleidend bezinnend momentje , over het planningsschema voor komend werkjaar. Zo krijgen talrijke activiteiten en vergaderingen terug een plaatsje in de kalender van onze pastorale eenheid. Nadat we ons broodje verorberd hadden, vervoegde Xavier het team en richtten we onze ogen op de toekomst van de pastorale eenheid en het uitvoeren van het kerkenplan. Geen gemakkelijke materie die vermoedelijk ook de komende teamvergaderingen nog verder aan bod zal komen.
Om 16 uur sloten we de vergadering af en was het tijd voor een bezoekje aan de Sint-Hermesbasiliek en -crypte. Wie Ronse binnenkomt, ziet de imposante basiliek meteen opdoemen. Op 2 februari 2019 werd de kerk verheven tot ‘Basilica minor’ of ‘kleinere basiliek’. Binnenin huist de heilige Hermes waar hij als patroonheilige van de geesteszieken waakt over onze mentale gezondheid. Onder de basiliek ligt de goed bewaarde Romaanse crypte, gebouwd in 1089 als bewaarplaats voor de relikwieën van Sint-Hermes. In de middeleeuwen was dit een gekend bedevaartsoord voor pelgrims op zoek naar genezing, getuige het ‘Zottenboek’ van Ronse, een register uit 1670 waarin pelgrims die de noveen en bijhorende rituelen volbrachten, werden ingeschreven.
Rechts vooraan in de basiliek bevindt zich het Sint-Hermesaltaar met het reliekschrijn. Dit 82 kilo zware schrijn wordt jaarlijks, op de zondag na Pinksteren, in een processie rond de stad gedragen over een afstand van 32,6 km. De Fiertelommegang is een ‘gezonde’ traditie waar meer dan 5000 enthousiaste Ronsenaars en sympathisanten aan deelnemen. Een historische stoet door de centrumstraten sluit deze ommegang af.
Tegen de avond werden we dan verwacht bij Peter en Marleen in Russeignies enkele kilometers verderop. Op het ‘toen nog’ zonovergoten terras mochten we genieten van een lekker fris biertje of niet-alcoholisch drankje met bijhorende versnapering, waarna we vergast werden op een heerlijk avondmaal met stoofvlees en frietjes. Dankjewel, Peter en Marleen voor de gastvrijheid!
Voor wie het zich nog herinnert, was vrijdag 19 juni een zwoele, zomerse dag met hoge temperaturen waarbij gewaarschuwd werd voor hevige onweersbuien. En inderdaad, ook daar ontsnapten we niet aan al was het voor ons wel tijdens de maaltijd. Op de terugweg (tussen Ronse en Kortrijk) mochten we de schade die de storm veroorzaakt had aan de lijve ervaren. De chauffeurs moesten letterlijk zigzaggen tussen de afgebroken (dikke) takken die de weg versperden. Hier en daar waren mensen bezig de takken van het wegdek te verwijderen. Gelukkig was het nog klare hemel. We mochten ons niet inbeelden hoe het zou verlopen zijn als het al donker zou geweest zijn.
(tekst: Johan Vervaeke – foto’s: Johan Vervaeke & Xavier Vandewalle)
