Chiro Nelle was deze zomer met 95 deelnemers terug op bivak in Opoeteren, meer bepaald naar Bivak Houtenveld, een prachtige locatie met twee grote weiden, een mooi gebouw met voldoende bedden en twee keukens (zowel binnen als buiten), waar onze koks meestal vertoefden en zo meer contact hadden met de kinderen en de leiding. “Het was een fantastisch bivak”, zeiden we al, omwille van de grote inzet en enthousiasme van de leiding en de twee kookploegen. En natuurlijk ook omwille van de vreugde en het plezier die de kinderen er beleefden.

Het weer zat wel wat tegen. Zo was het de eerste 5 dagen veel te warm, waarna de volgende 5 dagen (zalige) regen viel. Iedereen probeerde zich naar goed vermogen aan te passen aan de weersomstandigheden, maar desondanks kenden we op dit bivak wel wat pech. Kinderen die uitgedroogd waren, ondanks dat we voortdurend fris water aanboden in de grote reftertent. Jongens en meisjes die veel moesten overgeven en hoofdpijn hadden omwille van een griepepidemie. Zo hebben we 11 kinderen, 3 leid(st)ers en 2 koks naar huis moeten sturen. Heel spijtig voor hen, want het kamp verliep anders zeer goed en we zagen niets dan blije gezichten, helpende handen en mensen die geloofden in elkaar. Geweldig eigenlijk! Ikzelf krijg ieder jaar van dat jonge geweld altijd veel energie en kracht om voort te doen…

Eigenlijk een heerlijke tijd en een fantastisch kamp. Intussen werd er veel gespeeld terwijl iedereen de schaduw opzocht, veel gezongen – iedere morgen was er een grote zangstonde, af en toe stilgevallen bij een moment van bezinning, toneel en dans, en je creatief uitleven dankzij de sterke programma’s en voorbereiding van de leiding. Wat vooral opviel was de samenhorigheid die groeide ondanks zoveel pech. Leiders en leidsters namen spontaan taken over, ook de koks en onze kampbaas Agnes sprongen bij waar ze konden. Niets dan lof voor hen!
(Proost Dirk)